W najbliższy czwartek 22 października w Izbie Muzealnej Wodiczków odbędzie się projekcja filmu dokumentalnego o Janie Krenzu oraz spotkanie z prof. Piotrem Mikuckim, reżyserem filmu.
Jan Krenz (1926-2020) to jeden z najwybitniejszych polskich dyrygentów II połowy XX wieku i pierwszej połowy XXI wieku, którego 100. rocznicę urodzin obchodzimy w tym roku. Był artystą niezapomnianym, o wielkiej fantazji i surowej autodyscyplinie, modernistą otwartym na wiele prądów i zarazem skromnym w duchu protestanckim piewcą tradycji, porządku klasycznego. Swoje początki w zakresie dyrygentury zaliczał jako akompaniator w klasie cudownego „dziadzia” polskiej dyrygentury, Waleriana Bierdiajewa – mentora Bohdana Wodiczki, Andrzeja Panufnika, Henryka Czyża czy Stanisława Skrowaczewskiego. Później przez dwa i pół roku studiował dyrygenturę pod kierunkiem Kazimierza Wiłkomirskiego. Przez 15 lat (1953-1968), >jako następca i poprzednik Bohdana Wodiczki był szefem Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, który to okres zespół wspominał z największym uznaniem, jako pasmo wielkich światowych sukcesów. Dwa oblicza – specjalisty – tak jak Bohdan Wodiczko – od nowoczesności i piewcy porządku klasycznego – harmonijnie się u niego splatały. Wykonywał wspaniale Lutosławskiego, Góreckiego, Messiaena, Madernę, ale także Dankowskiego, Dobrzyńskiego i Polonezy Ogińskiego w opracowaniu Romana Palestra. Był wielkim patriotą, autorem fenomenalnego sukcesu nie tylko polskiej szkoły kompozytorskiej, ale także Strasznego dworu Moniuszki, nagrywając dzieło w kanonicznej obsadzie na kasety Polskich Nagrań (ze znakomitą, nieistniejącą już Orkiestrą Polskiego Radia w Krakowie), a potem wystawiając operę w Bonn, podczas sprawowania przez niego funkcji Generalmusikdirektora (1979-1982). Przez 5 lat (1968-1973), trzy lata po Bohdanie Wodiczce, kierował warszawskim Teatrem Wielkim, wyprowadzając tę scenę z zapaści, kreując oryginalny repertuar (niestety jak to zwykle tu bywa, ta scena go – kolejnego z wielkich – nie doceniła).
Jan Krenz był wreszcie znakomitym kompozytorem, o imponującej inwencji i doskonałej dyscyplinie – m. in. muzyki do czołowych filmów polskiej szkoły, m. in. Kanału Wajdy czy Eroiki i Zezowatego szczęścia Munka, ale także utworów autonomicznych, opartej na dodekafonii I Symfonii czy wspaniałe opracowania dzieł przeszłości (Suita polifoniczna wg Kunst der fuge czy Maski Szymanowskiego).
Film Prof. Piotra Mikuckiego „Jan Krenz” (1997) jest portretem artysty podczas pracy – nad „Muzyką żałobną” Lutosławskiego i IV Symfonią Schumanna w fińskim Tampere, intymnym portretem subtelnego i perfekcyjnego artysty, filozofa sztuki. Twórca filmu, wieloletni profesor i dziekan łódzkiej filmówki, zasłużył się także kanoniczym filmem o Bohdanie Wodiczce „Dedykacja” (1992), a także wieloma znakomitymi produkcjami w zakresie filmu dokumentalnego i teatru telewizji.
Spotkanie z autorem filmu po projekcji poprowadzi biograf Bohdana Wodiczki, Michał Klubiński..Serdecznie zapraszamy do Izby Muzealnej Wodiczków w czwartek 22 października 2026 r, o godz. 18:00. Wstęp wolny.
Bardzo przepraszamy, ale z powodów niezależnych od Fundacji ODA spotkanie odbędzie się w późniejszym terminie, o czym na pewno poinformujemy na naszej stronie.
Wydarzenie jest realizowane w ramach projektu „Prowadzenie 
działań wspierających edukację kulturalną oraz popularyzację dziedzictwa historycznego Wołomina” finansowanego przez Gminę Wołomin.
Dodano 19.22.2026 r.
