{"id":1509,"date":"2015-01-11T17:18:30","date_gmt":"2015-01-11T16:18:30","guid":{"rendered":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/?page_id=1509"},"modified":"2015-02-17T13:41:30","modified_gmt":"2015-02-17T12:41:30","slug":"maria-wodiczko-szankowska","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/?page_id=1509","title":{"rendered":"Maria Wodiczko-Sza\u0144kowska"},"content":{"rendered":"

\"Maria<\/a>
\nZwiedzi\u0142am wiele muze\u00f3w i galerii, podziwia\u0142am zebrane tam zbiory, ale to, co czu\u0142am ogl\u0105daj\u0105c zebrane z takim pietyzmem\u00a0i zaanga\u017cowaniem przez Pani\u0105 Danut\u0119 Michalik pami\u0105tki zwi\u0105zane z moj\u0105 rodzin\u0105 Wodiczk\u00f3w, nie da si\u0119 z niczym por\u00f3wna\u0107.<\/p>\n

Jestem wdzi\u0119czna Pani Danucie Michalik za inicjatyw\u0119 i trud, kt\u00f3ry w\u0142o\u017cy\u0142a w zebranie i uporz\u0105dkowanie pami\u0105tek, kt\u00f3re przetrwa\u0142y\u00a0r\u00f3\u017cne zawieruchy.<\/p>\n

Przegl\u0105daj\u0105c stare fotografie i czytaj\u0105c ocala\u0142e listy czu\u0142am, jak ods\u0142ania si\u0119 stara kotara odleg\u0142ej\u00a0przesz\u0142o\u015bci i zobaczy\u0142am jak w fotoplastykonie cz\u0119sto oderwane obrazy, kt\u00f3re pami\u0119tam\u00a0z najwcze\u015bniejszego dzieci\u0144stwa.<\/p>\n

By\u0142am kilkuletnim dzieckiem, kiedy z Rodzicami, Babci\u0105 Ani\u0105 i Dziadkiem Franciszkiem uczestniczy\u0142am\u00a0w koncercie, kt\u00f3rym dyrygowa\u0142 m\u00f3j Stryj Bohdan. Widz\u0119 jak przez mg\u0142\u0119 wyprostowanego Dziadka\u00a0wpatrzonego w wysok\u0105, szczup\u0142\u0105 posta\u0107, kt\u00f3ra panowa\u0142a na orkiestr\u0105. Widz\u0119 te\u017c twarz Babci Ani, po\u00a0kt\u00f3rej p\u0142yn\u0105 str\u00f3\u017cki \u0142ez szcz\u0119\u015bcia i wzruszenia. Wydaje mi si\u0119, \u017ce by\u0142 to koncert dyplomowy, albo\u00a0jeden z pierwszych po powrocie Czech.<\/p>\n

Szcz\u0119\u015bliwe miejsce w moim sercu i pami\u0119ci zajmuje Dziadziu\u015b Franciszek. Wysoki, szczup\u0142y\u00a0d\u017centelmen z laseczk\u0105, lekko u\u015bmiechni\u0119ty, proponuje mi spacer po Wo\u0142ominie. Jak ja na to\u00a0czeka\u0142am. Wiedzia\u0142am, \u017ce taki spacer sko\u0144czy si\u0119 w cukierni, gdzie majtaj\u0105c nogami pod krzes\u0142em\u00a0b\u0119d\u0119 jad\u0142a lody z pucharka, by\u0142am zachwycona, \u017ce potraktowano mnie jak doros\u0142\u0105 dam\u0119.<\/p>\n

Zbyt du\u017co zaj\u0119\u0142yby mi o\u017cywaj\u0105ce wspomnienia, ale jedno jest szczeg\u00f3lne. By\u0142am ju\u017c panienk\u0105, chyba\u00a0zaczynaj\u0105ca studia i przyjecha\u0142am z Rodzicami na imieniny Babci Ani. Dziadziu\u015b konspiracyjnym\u00a0gestem wywo\u0142a\u0142 mnie do ogr\u00f3dka, wr\u0119czy\u0142 plik banknot\u00f3w z pro\u015bb\u0105, \u017cebym za wszystkie pieni\u0105dze\u00a0kupi\u0142a kwiaty dla Babci Ani. By\u0142 ju\u017c bardzo chory, po ci\u0119\u017ckiej operacji i by\u0142 chyba pewien, \u017ce to\u00a0ostatnie imieniny, w kt\u00f3rych bierze udzia\u0142. Argumentowa\u0142 kr\u00f3tko ale wymownie: \u201eto i tak ma\u0142o za\u00a0wszystkie lata pracy, dba\u0142o\u015bci o dom, dzieci i o mnie\u201d. W zimie tego roku odszed\u0142 na zawsze.<\/p>\n

Pami\u0119tam te\u017c \u017cartobliwe sceny, kiedy w dniu imienin Babci m\u00f3j Tata Eugeniusz z bratem Bohdanem\u00a0i stryjem Alojzym (bratem Dziadka Franciszka) urz\u0105dzili koncert: jeden na pianinie, drugi na\u00a0skrzypcach, trzeci na wiolonczeli wykonuj\u0105c jakie\u015b dziwne utwory typu orkiestry podw\u00f3rkowej,\u00a0doprowadzaj\u0105c tym Dziadka do \u015bmiechu i udawanego oburzenia.<\/p>\n

Po obejrzeniu wystawy czuj\u0119, jak k\u0142\u0119bi\u0105 mi si\u0119 coraz liczniejsze wspomnienia i w\u0142a\u015bnie za te chwile\u00a0powrotu do dzieci\u0144stwa i m\u0142odo\u015bci dzi\u0119kuj\u0119 Pani Danusi Michalik, bo tylko jej wysi\u0142kowi zawdzi\u0119czam\u00a0obudzenie mojej pami\u0119ci. Przed oczami przewijaj\u0105 mi si\u0119 jeszcze pozostali cz\u0142onkowie rodziny: Stryj\u00a0Alojzy \u2013 brat Franciszka pi\u0119knie graj\u0105cy na wiolonczeli \u2013 rozstrzelany przez Niemc\u00f3w, Stryj Jerzy \u2013\u00a0kapitan \u017beglugi Wielkiej, na sta\u0142e zamieszkuj\u0105cy po wojnie we Francji \u2013 ju\u017c zmar\u0142y, Ciocia Halina\u00a0przebywaj\u0105ca w Genewie i Ciocia Jadwiga, kt\u00f3ra mieszka\u0142a w czasie okupacji w Z\u0105bkach i prowadzi\u0142a\u00a0poczt\u0119. Po zako\u0144czeniu wojny przenios\u0142a si\u0119 do S\u0142awna, gdzie pracowa\u0142a w szpitalu jako intendentka\u00a0\u2013 obydwie ju\u017c nie \u017cyj\u0105.<\/p>\n

Jak przez mg\u0142\u0119 pami\u0119tam jeszcze siostr\u0119 Franciszka \u2013 Jadwig\u0119 Kuncow\u0105, kt\u00f3ra by\u0142a nauczycielk\u0105\u00a0i z m\u0119\u017cem Stanis\u0142awem prowadzi\u0142a szko\u0142\u0119 w Korytnicy na kresach Polski. By\u0142am u nich w lecie 1939 r.,\u00a0tu\u017c przed wybuchem wojny. By\u0142a czym\u015b w rodzaju \u201eSi\u0142aczki\u201d \u017beromskiego, nie tylko uczy\u0142a dzieci, ale\u00a0zadba\u0142a r\u00f3wnie\u017c, aby okoliczni ch\u0142opi mieli gdzie pracowa\u0107 i zorganizowa\u0142a betoniarni\u0119 wykorzystuj\u0105c\u00a0miejscowy surowiec. Produkowali kr\u0119gle studzienne, dach\u00f3wki i wkr\u00f3tce ca\u0142a ich wie\u015b przesta\u0142a by\u0107 pokryta s\u0142om\u0105. Zdobyli ogromny szacunek w\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w i dzi\u0119ki nim nie zostali zamordowani,\u00a0jak wielu innych Polak\u00f3w, o uprzedzono ich wcze\u015bniej o \u201eczystce\u201d szykowanej przez nacjonalist\u00f3w ukrai\u0144skich i u\u0142atwiono ucieczk\u0119 przez Bug.<\/p>\n

R\u00f3wnie\u017c jak przez mg\u0142\u0119 pami\u0119tam Stryja Stefana oraz ich trzech syn\u00f3w: Romana, Ziuczka i chyba\u00a0Wojtka. Matka Bronis\u0142awa zosta\u0142a zamordowana przez Ukrai\u0144c\u00f3w. O ile mnie pami\u0119\u0107 nie myli,\u00a0mieszka\u0142 z nimi ojciec Dziadka Franciszka i Stefana \u2013 Vaclav \u2013 zapami\u0119ta\u0142am, \u017ce kiedy ch\u0142opcy psocili,\u00a0zdenerwowany krzycza\u0142 na nich po czesku.<\/p>\n

Przypominam sobie te\u017c aresztowanie przez Niemc\u00f3w Bohdana \u2013 na pocz\u0105tku wrze\u015bnia 1944 r. By\u0142o to\u00a0w Choszcz\u00f3wce, gdzie wynajmowa\u0142 domek i ukrywa\u0142 si\u0119 z \u017con\u0105 Ink\u0105 i rocznym Krzysiem. Do\u00a0Choszcz\u00f3wki dotar\u0142am z Rodzicami z Warszawy pod koniec sierpnia 1944 r. i zamieszkali\u015bmy w pustym drewnianym domku, obok domu, gdzie mieszka\u0142 Bohdan. Dooko\u0142a by\u0142y lasy, a w nich\u00a0partyzanci, kt\u00f3rzy wykonali wyrok na terroryzuj\u0105cym okolic\u0119 oficerze niemieckim. W odwecie Niemcy\u00a0aresztowali m\u0119\u017cczyzn i wywie\u017ali ich na roboty do Niemiec. W\u015br\u00f3d nich by\u0142 Bohdan. Do Polski wr\u00f3ci\u0142\u00a0w 1945 r. i od tego czasu po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 organizowaniu \u017cycia muzycznego w Polsce.<\/p>\n

Wielu odesz\u0142o od nas i zosta\u0142y po nich tylko pami\u0105tki zgromadzone przez Pani\u0105 Danusi\u0119 Michalik,\u00a0kt\u00f3rej za w\u0142o\u017cony trud z ca\u0142ego serca dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n

Maria Wodiczko-Sza\u0144kowska<\/em>
\n Warszawa, 20.11. 2011 r.<\/em><\/p>\n

Powr\u00f3t<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zwiedzi\u0142am wiele muze\u00f3w i galerii, podziwia\u0142am zebrane tam zbiory, ale to, co czu\u0142am ogl\u0105daj\u0105c zebrane z takim pietyzmem\u00a0i zaanga\u017cowaniem przez Pani\u0105 Danut\u0119 Michalik pami\u0105tki zwi\u0105zane z moj\u0105 rodzin\u0105 Wodiczk\u00f3w, nie da si\u0119 z niczym por\u00f3wna\u0107. Jestem wdzi\u0119czna Pani Danucie Michalik za inicjatyw\u0119 i trud, kt\u00f3ry w\u0142o\u017cy\u0142a w zebranie i uporz\u0105dkowanie pami\u0105tek, \u2026 Continue reading → <\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1509"}],"collection":[{"href":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1509"}],"version-history":[{"count":8,"href":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1509\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3447,"href":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1509\/revisions\/3447"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/fundacjaoda.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1509"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}